Ik ben er heilig van overtuigd dat de mens niet gemaakt is voor de wereld zoals deze momenteel in elkaar zit. De voortdurend gehaaste wereld van tegenwoordig past bij geen enkele diersoort, ook niet bij de mens. Het is dan ook niet zo gek dat mensen dit bestaan niet meer volhouden, zeker niet wanneer je tijdens dit bestaan ervoor kiest je hart niet te volgen: de één wordt ziek, de ander krijgt een burn-out, een ander beseft aan het eind van zijn/ haar leven dat de focus op prestatie, geld en aanzien er eigenlijk niet toe deed en wordt op dat moment mogelijk overweldigd door een enorm gevoel van spijt.
Voor mij was het nodig om ziek te worden om te zien dat het anders moest. Mijn ziekte heeft me zoveel mooie inzichten gegeven en is echt een verrijking voor mij geweest. Daarom ben ik nu oprecht dankbaar dat ik ziek geworden ben. Tegelijkertijd ben ik er heilig van overtuigd dat mijn auto-immuunziekte in remissie zal gaan zodra ik het universum aantoon dat ik de les écht geleerd heb (oftewel mijn hart volgen en me op liefde blijven focussen).
Mocht jij je momenteel in een dal van je leven bevinden dan hoop ik dat het je lukt om de waarde van dat dal in te zien. Dat lukt echt niet altijd direct in het moment. Dat begrijp ik en dat heb ik ook gehad. “Jij hebt makkelijk praten” zal je wellicht denken. Maar weet dat niets hetzelfde blijft en weet dat het dal ervoor zorgt dat je zaken in perspectief kunt zetten en dat je een hernieuwde waardering voor de kleine dingen in het leven kan krijgen, als je daarvoor kiest. Zodra je naar het positieve van een situatie leert te kijken, zal de situatie ook daadwerkelijk positief worden.
